موشحی برای عروس گلم

فالی  زدم  و  فائزه  شد  حاصل  فالم

اهدا شد عروسی چو گل از خالق عالم

 

آهو    وشی   از   سوی  چمنزار  برآمد

همچون گل یاسی  که  به گلزار   برآمد

 

یلدا   شبی  انگار  که  مهتاب عیان شد

فیضی است که از جانب فیّاض بیان شد

 

زیبنده   بود   روی  تو  با   ماه  بسنجم

من  با  تو  با این  پسرم  صاحب  گنجم

 

هر وقتِ  نمازم  که  به  محراب  در آیم

از    بحر    شما    آرزوی    خیر    نمایم

 

سرود میلاد کریمه اهلبیت(ع) روزدختر

آمد به دنیا فاطمه ، معصومه ثانی
باشد جمالش جلوه ای ازنور یزدانی

گشته   ملقّب بر کریمه نام  زیبایش
بادا    مبارک این تولد  بر هر  ایرانی

ایرانیان بر فخر تان سر، آسمان سایند
سلطان،علی موسی الرّضارا خواهرجانی

اخت الرّضا تو باب حاجات وشفا باشی
منت   بود   ما را   چو  از  آل  کریمانی

یک در  ز درهای بهشت حق،ز قم  واشد
از  یُمن تو شامل شده این فیض رحمانی

درسایه ات  باشد (رزی) شاد  از وجود تو
در  قلبهای  عاشقانت     جاودان     مانی
روزدختر بردختران خوب ایران مبارک

موشح برای دخترم فاطمه

فدای برق چشم نازدارم

          عزیزوروح وآرام وقرارم

الاای ماهتابم ای نگارم

          توباشی هدیه ی پروردگارم

طبیب این دل بیمارگشتی

          حبیب من رفیق گلعذارم

مراهستی چراغ خانه افروز

          چگونه شکراین نعمت گذارم

همه عمرم همه عشقم تویی تو

          به یک لحظه نگاهت بیقرارم